KankerLos ankerLevenstrosIs losStuurloosSoms boosKompas defectWeet ’t perfectBen niet gekVoor ’n hekNiet overheenGebroken beenWereld rent doorIs mij voorAan de zijlijnStaat niet fijnDank GodHier totGespaardVrede op aard’
Wereldkankerdag 2026 – Dank God Meer lezen »
Mijn ongevormde klompBeschermt in moeders rompIs mijn veilig thuisDaarbuiten is ’t niet pluisGod mijn Schepper gaf Zijn wetLevensbelang wie daarop letMijn Heer’ beschermt het levenHoe je mij doodt is niet om ’t evenIs moedwillig of nietWeet dat Hij je in ’t hart zietWie de vrucht uit moeders huis rooftGod heeft je eeuwig de dood beloofdHeb
Roof geen vrucht uit de moederschoot Meer lezen »
Nieuw jaarRaakt een snaarWat je verwachtOude jaar niet brachtDaar wij, o HEER’Geschapen tot Uw eerNiets ons zal vervullenHoe wij ook brullenDan leven tot Uw lofWedergeboren leven ofVervloekt in duisternisDoel van ons leven gemis’Kom, geef ons danNu het nog kanBekeren tot HemGeboren in BethlehemImmanuel, God met onsVerwachten Uw(weder)komst! Henk-Jan Koetsier “U, die de komst van de
Ongezien in wie Ik benOngehoord in Mijn WoordVerwond Mijn hartKwetst Mij als mensSlaan deert Mij nietDoden brengt verdrietPijn brengt Mij nabijBlijvend in rouw verbitterdLiefde is wie Ik benVerzorgen wil Ik wondenAfwassen alle zondenVerbinden van harteVader door MijHelen de bandHand in handAfwijzen verdrietOntvangen hersteldVerbonden in liefdeLeven eeuwig door Mij Henk-Jan Koetsier Gedicht in het zoeken naar
Liefde verbindt onomwonden Meer lezen »
Denk daaraan!Als moeder oud is gewordenen jij ook wat ouder bent,als wat vroeger haar licht afgingnu tot last zich heeft bekend,als haar lieve, trouwe ogenniet meer lijken als voorheen,als haar voeten, moe geworden,niet meer dragen, steen en been,steun haar dan met beide armenen leidt haar met blij gemoed –want het uur komt dat je huilendhaar
Moeder… oud geworden Meer lezen »
In ’t overlevenUit balans gedrevenMeer gedachtGevoel verachtGedrag onstabielResultaat fragielWat onbetrouwbaarIn ’t spreken onwaarTot ’t Licht heeft beletMij stil heeft gezetVerder te dolenTe overnachten in holenHet ontwaakt gewetenHeeft mij verwetenVoor God te zijnTen diepste schijnGeveld door ’t oordeelBeken ik mijn aandeelSmeek om genadeKom mij te stadeVan binnen klimt opMijn bede ten topTot Jezus mijn Heer’Ik mij
Hoor jij de schepping zuchten? Wie de natuur in reistOp Gods grootheid wijstWil niet vergetenDat wij hebben gegetenVan de boom goed en kwaadDat door deze onze daadHet ganse schepsel zuchtTot God de hele dag vluchtZij smeekt om Zijn komstWij redelijk toch het domstPrijzen aan wat wij zienGenieten zonder te bezienWat ons het oordeel prediktGenadig ons
Hoor jij de schepping zuchten? Meer lezen »
Foto’s van vakantieZag je die?Vanuit je stoel of bedWaaruit jij wordt beletOm erop uit te gaanZie jij door ‘n traanHoe ander genietenUnieke plaatjes schietenVan de wonderlijke natuurOf hun ontspannen postuurJe reageert enthousiastAfgunst is niet wat pastToch voel je het stekenJouw had ’t ook zo gelekenHanden vouwen zich samenNederig zeg je amenGod weet wat Hij doetVerheerlijk
Vakantiegenoten?! Meer lezen »
De klapTot stilstandNiet zo bedoeldGreep om mij heenHoe wis ik uitWat gevolgen zijnWil niet ontkennenDoet veel verdrietBij geliefden zietBoven dat al uitVoel ik de schuldNiet tot Gods eerVlucht dan heenTot U alleenWil mij niet verstotenUw gena alleenGeeft levenIk hou mij stilWacht op Uw heilDie voorzietRechtvaardig isHef lofzang aanWat mij betaamUit de diepteTot U omhoogGod maak
In gemeenschap geborenIn scheiding verlorenWat eenheid wasLigt verdeeld in asVan tweeën ben ik éénDoor scheiding ben ik alleenWat dreef jullie tot elkaar?Wat verwijten jullie mekaar?Zien jullie niet beide beeld?Is jullie hart van eelt?Nooit wist mijn zijnJullie eenheid was geen schijnLevenslang blijf ik verdeeldDraag in één beide beeld Henk-Jan Koetsier Gedicht als hartenkreet van een kind
Ik ben jullie in één Meer lezen »