Zalig wie dorsten

’t Hijgend hert
Ogen gesperd
Dorst naar water
Hoort ’t geklater
Vaders liefde verblijd
Vrees voor ’t oordeel drijft
Opent dan de mond
Eis God op Zijn verbond
Al wat je ontbreekt
Schenkt Hij wie ’t smeekt
God zal nabij hen zijn
In nood, angst en pijn
Verzadigd aan Zijn dis
Gehoorzaam gaan zij gewis
Verkopen al hun bezit
Christus bloed wast wit
Voor de schat van Zijn leven
Enkel uit genade hun gegeven
Schenken zij Hem
Liefde, zonder rem
Zingen zij Gods lof
Voor eeuwig dankensstof

Gedicht in weer gaan van ’t Heilig Avondmaal

Henk-Jan Koetsier

Scroll naar boven