Meester Droogers – in memoriam gedicht

Meester Droogers stierf
Wat ik van hem ‘erf
Nalaat met zijn levenswandel
Is hoe hij handel
Met elk zijn naaste
Zijn stap verhaastte
In het goed spreken
Zonder te preken
Over zijn Meester
Bethlehem Ster
Die Gods Zoon ons bood
Uitkomst in zondennood
Voor onz’ vrede verwierf
Aan ’t kruishout stierf
Opstond uit het graf
Wie ’t geloof Zijn leven gaf
Raakte hij gepassioneerd
Was ik gefascineerd
Zat ik geboeid te luisteren
Hoe de antichrist in duisteren
Geworpen in de hel
Met zijn staart geeft een lel
Zorg dat je die klap ontvlucht
Neem tot Jezus je toevlucht
Vond je meester Droogers thuis
Dan vond je daar ’n tehuis
Voor al je wel en wee
Gaf hij ons Gods vrede mee
‘k Noem hem met regelmaat
Hij noemde ons hun maat
En Jezus was ook genood
Zelfde trouwtekst verbond ons in nood
In hetzelfde huis hebben wij gewoond
Werd eeuwig ons beloond
De kanker die ons huwelijk trof
Zingen eeuwig tot Gods lof
Belijd waar ‘k hem tekort heb gedaan
Maar komaan!
Laten we gedenken wat deze rechtvaardig’
Door Gods genade vaardig
Tot onze zegening zal zijn

Henk-Jan Koetsier